 |
اگر انسان به پيمان خود با خدا عمل كند، خدا نيز به عهد خود با بشر وفا و به او محبت ميكند.
خداي سبحان به اندازهاي بندگان را مينوازد كه با آنان پيمان متقابل ميبندد، هرچند وفا به آن را به وفاي طرف مقابل موكول ميكند.
عهد الهي، پيماني است متقابل كه در مصاديق متعدد جلوه ميكند: 1. «دعا»: خداي سبحان استجابت دعاي دعا كنندگان را تعهّد ميكند: ﴿وقالَ رَبُّكُمُ ادعوني اَستَجِب لَكُم) 2
2. «شكر نعمت»: خداي سبحان تعهّد ميدهد كه بر نعمت شاكران بيفزايد: ﴿واِذ تَاَذَّنَ رَبُّكُم لَئِن شَكَرتُم لاَزيدَنَّكُم) 3
3. «استغفار»: خداي سبحان وعده ميدهد كه گناهان استغفار كنندگان را بيامرزد: ﴿ومَن يَعمَل سوئا اَو يَظلِم نَفسَهُ ثُمَّ يَستَغفِرِ اللهَ يَجِدِ اللهَ غَفورًا رَحيما) 4
4. «ياد خدا»: خداوند ذاكران خود را ياد ميكند: ﴿فَاذكُروني اَذكُركُم) 5
5. «محبت»: هر كه محب خدا باشد، خدا نيز دوستدار وي است. شرط و نشانه محبت به خدا تبعيّت از رسول اوست: ﴿قُل اِن كُنتُم تُحِبّونَ اللهَ فَاتَّبِعوني يُحبِبكُمُ الله﴾. اين عاليترين مرتبه تعهّد ميان حق و خلق است.
1 ـ سوره بقره، آيه 40.
2 ـ سوره غافر، آيه 60.
3 ـ سوره ابراهيم، آيه 7.
4 ـ سوره نساء، آيه 110.
5 ـ سوره بقره، آيه 152.
منبع: تفسیر تسنیم