 |
از تعدادی از روایات استفاده می شود که حضرت على (عليه السّلام) هميشه با دست شريف و نيرومندش، به درخت كارى و باغ دارى اشتغال داشت و باغى پس از باغى ديگر به وجود مى آورد و همه را در راه خدا تصدق نموده و حتى يك درهم از بهاى آنها براى خود و خانوادهاش جاى نمى گذاشت. (آينه يقين – ترجمه كشف اليقين- ص123)
امير مؤمنان (عليه السلام) از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) روايت مى كند كه فرمود: «برادرم (عيسى عليه السلام) وارد شهرى شد كه ميوههايش كرم خورده بود. مردم آن شهر از آن وضعيت به وى شكايت كردند. عيسى (عليه السلام) گفت: علاج اين كار به دست شماست، ولى شما نمى دانيد. شما گروهى هستيد كه هنگام نشاندن درخت ابتدا خاك مى ريزيد و پس از آن درخت را آب مى دهيد ولى اين كار درست نيست بلكه شايسته است ابتدا در ريشه درختان آب بريزيد و سپس خاك اضافه كنيد تا كرم به وجود نيايد. آنان از آن پس طبق دستور حضرت عيسى (عليه السلام) عمل كردند و آن آفت از ميان رفت.» (منابع فقه شيعه – ترجمه جامع أحاديث الشيعة – ج23 ؛ ص961)
از امام صادق (عليه السلام) روايت است كه فرمود: «درختان ميوه را نبريد كه در اين صورت خداوند پيوسته بر شما عذاب مى فرستد.» (منابع فقه شيعه – ترجمه جامع أحاديث الشيعة – ج23 ؛ ص963)
حضرت اميرالمومنين (عليه السلام) يك هزار بنده را از دسترنج خود در راه خدا آزاد كردند، به اين گونه كه نهال درخت مي كاشتند بعد آن را مي فروختند و از پول آن بنده مي خريدند و در راه خدا آزاد مي كردند و به آنان چيزي از مال خود مي بخشيد كه نيازي به مردم نداشته باشند. (ارشاد القلوب، ج1، ص: 253)
بعضي از غلامان، به حضرت امير (عليه السلام) خبر دادند كه آب چشمه اي در يكي از باغها ميجوشد و مانند گردن شتر از آن چشمه آب بيرون می آيد، سه مرتبه فرمود؛ وارثهاي آن چشمه را مژده دهيد، سپس حضرت چند گواه طلب كرد و آنان را گواه گرفت كه اين چشمه را در راه خدا وقف كردم تا پايان دنيا و فرمود: اين كار را كردم تا خدا آتش را از چهره من دور كند. معاويه خواست همان نخلستان را از حضرت امام حسن (عليه السلام) به دويست هزار دينار خريداري كند حضرت فرمود؛ چيزي از آن را نمي فروشم زيرا پدرم آن را در راه خدا وقف كرده است. (ارشاد القلوب- ج1، ص: 253)
مردي از امام صادق (عليه السلام) پرسيد: شنيده ام زراعت مكروه است؟ امام صادق (عليه السلام) فرمودند: [اين گونه نيست بلكه] زراعت كنيد، درختكاري كنيد به خدا قسم كاري از آن پاكتر و حلالتر نيست! (كافي ج 5)
رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) در ضمن حديثي ميفرمايند: كسي كه درختي بكارد، مادامي كه يك نفر از بندگان خدا از آن درخت استفاده ببرد اجر و ثواب شامل او ميشود. (مستدرك الوسائل ج 13، ص 460 )
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در اين رابطه فرمودند: كسي كه درختي بكارد خداوند نيز براي او در بهشت درختي ميكارد. پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) در جاي ديگر مي فرمايند: كسي كه درختي بكارد يا چاهي حفر كند يا زمين مرده اي را زنده كند، پس از جانب خدا و رسول (صلى الله عليه و آله) پاداش نصيب او ميشود. (من لا يحضرالفقيه، ج 3، ص 240)
امام حسن (عليه السلام) نيز فرمودند: نخل و درخت براي خانواده درختكار، بركت است و براي بازماندگان پس از آنان نيز اگر شكرگزار خداوند باشند نيز بركت است. (كنزالعمال، ج 12، ص 339، حديث 35306)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) فرمودند: هر كسي كه درختي بكارد و درخت ميوه دهد، خداوند به اندازه ميوه هاي آن درخت به او ثواب ميدهد. (مستدرك الوسائل،ج13، ص 460)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) فرمود: هر كسي چيزي بكارد، هيچ انسان و يا مخلوقي از آن نميخورد، مگر اينكه براي كسي كه آن را كاشته صدقه ميباشد. (گلهاي جاويدان، هزار كلمه قصار، ص 341)