 |
«چيزي بدتر از شر و بدي نيست جز كيفر و عذاب آن و چيزي نيكوتر از خير و نيكي وجود ندارد جز پاداش آن. همه چيز دنيا شنيدنش بزرگتر از ديدن آنست و هر چيز از آخرت، ديدنش از شنيدن آن بزرگتر است. پس بايد شنيدن از ديدن و خبر از پنهانيهاي آن چه در آخرت است شما را كفايت كند. بدانيد و آگاه باشيد، هرگاه از دنياي شما كم شود و به آخرتتان افزوده گردد بهتر از آن است که از آخرتتان كم شود و به دنيايتان افزوده شود چه بسا كم شدنهايي كه سود به همراه دارد و چه زيادتيها و افزايشهايي كه خسران و زيان به دنبال دارد.» (نهج البلاغه خطبه 114)
شرح:
در اين جمله مولا ميفرمايد: بدتر از شر و بدي كيفر و عقاب آنست و بهتر از خوبيها و نيكي، پاداش و ثواب آن خواهد بود؛همه چيز دنيا بزرگتر از ديدن و رسيدن به آنست ولي آخرت ديدن و رسيدن به نعمتها و كيفرها بزرگتر و مهمتر از شنيدن آنست. چون شرور و بديهايي كه در دنيا اتفاق ميافتد، موجب فساد در جوامع و تجاوز به حقوق انسانهاي مظلوم و بيگناه است؛ اما هر چه باشد مدت آن محدود و زودگذر است ولي عقاب آن بدتر است چون ابدي است و تمام شدني نيست. اما خير و خوبيهاي دنيا مثل عبادت و اعمال صالح و كار خير و جهاد در راه خدا، هر چه باشد و هر چه قدر در راه خدا انسان محروميت و سختي و رنج متحمل شود، تمام ميشود و مدتش محدود است ولي پاداش آن نامحدود و تمام نشدني است.
پس كسي كه ايمانش به وعده و وعيدهاي الهي به حد يقين رسيده باشد شنيدن آن پاداش و كيفرها از كلام الهي (قرآن) و از زبان پيامبر (صلی الله علیه و آله) و اولياي خدا، از دیدن آنها كفايت ميكند و براي تشويق بر انجام خوبيها و تحذير از شرور و بديها شنيدن و خبر دادن افراد صادقي مثل پيامبران و ائمه (عليهمالسلام) كافي خواهد بود.