در سوره مباركه «آلعمران» آمده است كه تنها دين مرضيّ و مقبول نزد خدا اسلام است ﴿إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الْإِسْلاَمُ﴾ لذا دين نه تثنيه دارد نه جمع، صراط هم نه تثنيه دارد نه جمع؛ صراط يكي است، دين و اسلام هم يكي است ولکن آن فروع جزئي كه در آیۀ ﴿لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجاً﴾ آمده است، راههاي فرعي است كه هر كدام از اينها باز به همين صراط مستقيم برميگردد لذا اينطور نيست كه ما چند صراط داشته باشيم.
در سوره «هود» بيان قرآن اين است كه خدا بر صراط مستقيم است ﴿إِنَّ رَبِّي عَلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ﴾ تمام كارهاي خدای سبحان بر صراط مستقيم است و وقتي كار خدا بر صراط مستقيم بود كار انبيا و ائمه(عليهم السلام) هم بر صراط مستقيم است لذا اينچنين نيست كه ما چندتا صراط مستقيم داشته باشيم بدین صورت که يكي صراط مستقيمي باشد كه راه خدا بر آن است و يكي هم راههاي مستقيم داشته باشيم كه راه انبيا بر آن است بنابراین همۀ انبياء راهيان راه الله هستند.
(برگرفته از درس تفسیر حضرت آیت الله جوادی آملی سوره مبارکۀ یس)
منبع: بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء