موعظه و نصيحت مثل مطالب علمي نیست که انسان يك بار كه گفت بار دوم خستهكننده باشدبلکه موعظه هر وقت كه انسان بازگو كند جا دارد براي اينكه از آن طرف وسوسه شیطان دائمي است.
اگر كسي دستش زخم بود، مرتب روی این زخم مگس و پشه مينشيند لذا او هر روز بايد آن زخم را ضدّعفوني كند و نبايد بگويد ديروز انجام دادم و دیگر كافي است. اين ﴿يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ﴾ هر روز هست مگر ميشود كه شيطان ما را رها كند؟ وقتي وسوسه هر روز شد خب درمانش هم بايد هر روز باشد و درمانش هم موعظه است درمانش تزكيه است. لذا وجود مبارك حضرت امير(سلام الله عليه) هر شب بعد از نماز عشاء وقتي نمازگزارها ميخواستند از مسجد متفرّق بشوند ميفرمود:«تَجهزّوا رَحِمَكُمُ الله» آقايان آماده باشيدبارهایتان را ببندید نه بيراهه برويد نه راه كسي را ببنديد.
منبع: بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء – درس اخلاق حضرت آیت الله جوادی آملی