فیلتر بر اساس دسته‌ها
انتخاب همه
اخبار
اخبار عمومی مؤسسه
اخبار قرآنی ایران
اخبار کشوری
افتخارات
بازدیدها
دیدارها
بین المللی
جشنواره ملی جبرئیل امین
حفظ مجازی قرآن کریم
حوزه علمیه قرآن محور
دانشسرای علوم قرآن و حدیث باقرالعلوم
شعب
طرح قرآنی ایلاف
طرح ملی آیات زندگی
طرح ملی رحله
محافل و مجالس
مراکز حفظ همراه با تحصیل
مراکز شبانه روزی حفظ یکساله
مراکز روزانه حفظ دوساله خواهران
مصاحبه‌
مناسبت‌ها
مهد و پیش دبستانی قرآن محور
گزارش تصویری
تصاویر
بیت الاحزان در سالی که گذشت
بازدیدها و دیدارها
تصاویر رویدادها
تصاویر شعب
جلسات و محافل
ثبت نام ها
مستندات
مستندات آموزشی مؤسسه
مستندات اداری مؤسسه
مستندات اقتصادی مؤسسه
مستندات بازرسی
مستندات مالی مؤسسه
مستندات متفرقه مؤسسه
چندرسانه ای
تولیدات رسانه‌ای مؤسسه
مستندها و برنامه‌های تلویزیونی
گزارش ویدیویی
مقالات
چهره‌های شاخص مؤسسه
مراکز شبانه روزی حفظ یکساله
آیا غذا فقط همان لقمه نانی است که مصرف می کنیم؟ یا منظور چیز دیگری است؟

 

با توجه به این که قرآن برای همه زمان هاست و نیاز همه انسان ها، بنابراین رجوع به قرآن برای رفع نیازهای ضروری است که اگر نباشد جهالت در انتظار ما خواهد بود.

خداوند در این آیه ما را امر کرد در غذایی که می خوریم دقت کنیم. یک سؤال: چرا دقت کنیم ؟ اگر توجه نباشد چه می شود؟

آیا غذا فقط همان لقمه نانی است که مصرف می کنیم؟ یا منظور چیز دیگری است؟

همه ما می دانیم که باید در غذای خویش دقت کنیم و به رنگ و بو و مزه غذا توجه نماییم.

اما چیزهای دیگری نیز در آیه هست؛ این که غذای ما دو نوع است: یا غذای جسم است یا غذای روح که هر کدام شرایطی دارند.

برای غذای جسم از نظر اسلام چه شرایطی است؟ ۱- این که حلال باشد (از مال خمس و زکات نداده نباشد) ۲- طهارت و نجاست آن رعایت شده باشد ۳- مضر برای بدن نباشد ۴- به رنگ و مزه و طعم و پخت آن هم توجه شود

و خود نگاه کردن ظاهری هم بازگشت انرژی ساطع شده از چشمان است به بدن.

اما غذای روح از نظر اسلام دارای شرایط فراوانی است که در قرآن کریم گرد آمده است و بزرگ ترین مرکز دریافت این غذا، ذهن و فکر است؛ لذا اگر بتوانی فکر کسی را عوض کنی او را بنده خویش کرده ای همان گونه که امیر مؤمنان امام علی (علیهالسلام) فرمودند: “مََن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً” هر کس کلمه ای به من بیاموزد مرا بنده خویش کرده.

پس خداوند ما را امر کرده هم در غذای جسم و هم در غذای روح خویش دقت کنیم وگرنه دقت نکردن در غذای جسم، روح را به فساد و تباهی می کشاند و دقت نکردن در غذای روح سرگردانی و بی بند و باری را به دنبال دارد.

				
					beytolahzan.ir/?p=2194
				
			
0 نظر
بازخوردهای انلاین
مشاهده تمامی نظرات