اينكه خداوند در سورهٴ مباركهٴ «ابراهيم» فرمود: ﴿لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ﴾ تنها اين نيست كه هر كس شكر كرده است اين به سود خود فقط شكر ميكند «شكر نعمت نعمتت افزون كند» یا در حدّ نازل يا مياني، شكر، نعمتِ شاكر را افزون كند بلکه بدین معنا است که ما شعور و فهمتان را بالا ميبريم، هويّتتان را بالا ميبريم. انسان كه همهاش خوردن و خوابيدن نيست فهم هم هست فرمود: ما شما را بالا ميبريم و این در حدّ عالي است لذا نفرمود: «لئن شكرتم لأزيدنّ نعمتكم» بلکه فرمود: ﴿لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ﴾ چه اينكه فرمود: مردان الهي كسانياند كه ﴿إِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً﴾ خب ايمان كسي كه بالا ميرود يعني هويّت او و واقعيت او نیز بالا ميرود.
برگرفته از درس تفسیر سوره مبارکه لقمان، حضرت آیت الله جوادی آملی ،1391/12/07