طبق رواياتي كه فريقين نقل كردند گفته اند سوره مباركه «يس» قلب قرآن است. در توجيه اينكه اين سوره قلب قرآن است وجوهي گفته شده که برخيها بر آنند اين آيه ﴿وَكُلَّ 
شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ﴾باعث شد كه اين سوره قلب قرآن باشد.
سيدناالاستاد مرحوم علامه(رضوان الله عليه) فرمود ما از استادمان مرحوم آقاي قاضي(رضوان الله عليهما) سؤال كرديم به چه مناسبت سوره مباركه «يس» قلب قرآن است ايشان فرمودند: ظاهراً به مناسبت آن آيات پاياني سوره مباركه «يس» يعني آيات 82 و 83 كه ﴿إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ٭ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴾ كه هر چيزي ملكوتي دارد و ملكوت هر چيزي به دست خداست و خداي سبحان به عنوان سبحان و با اسم سبحان، زمامدار ملكوت اشيا و مانند آن ست.
تفسیر سوره مبارکه یس، حضرت آیت الله جوادی آملی1392/09/25