۳۸۴۴ بازدید انتشار : ۲۱ اسفند ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۱۵ آخرین ویرایش : ۲۱ اسفند ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۱۵

علی (علیه السلام) میزان اعمال

نهج البلاغه حكمت 126، شگفتى حضرت امیر المومنین (علیه السلام) از ضدّ ارزش‏ها

در شگفتم از متكبّرى كه ديروز نطفه‏ اى بى ‏ارزش، و فردا مردارى گنديده خواهد بود.

درود خدا بر او فرمود: «در شگفتم از بخيل: به سوى فقرى مى‏ شتابد كه از آن مى‏ گريزد، و سرمايه‏اى را از دست مى‏دهد كه براى آن تلاش مى‏ كند. در دنيا چون تهيدستان زندگى مى‏ كند امّا در آخرت چون سرمايه‏ داران محاكمه مى‏ شود»

 انسان روز قیامت هیچ کاری از دستش بر نمی آید بلکه نیازمند رحمت الهی خواهد بود، لذا اگر سرمایه ای برای آخرت ذخیره کرده باشد، روز قیامت نفعی به حال او خواهد داشت و رحمت الهی نیز شامل او خواهد شد؛ اما کسی که بخل ورزید و اموال خود را در دنیا رها کرده و به جایگاه ابدی سفر کرد، هیچ سرمایه ای در آنجا نخواهد داشت؛ چنین شخصی در دنیا بخل ورزیده، ثروت و دارایی خود را نگه داشته و در زندگی خود هزینه نکرده است لذا مانند تهیدستان زندگی می کند اما در روز قیامت از سرمایه و اموالی که به دست آورده بود اما شاید برای خودش نیز هزینه نکرده است، سوال و بازخواست می شود.

«و در شگفتم از متكبّرى كه ديروز نطفه‏ اى بى ‏ارزش، و فردا مردارى گنديده خواهد بود»

انسانی که جسم او از یک قطره آب گندیده و بدبو نشأت می گیرد و پس از مرگ نیز به صورت جسدی بدبو در می آید چرا این قدر متکبرانه زندگی می کند و خودش را بزرگتر از دیگران می پندارد و چرا همیشه به فکر خود برتر بینی است؟

«و در شگفتم از آن كس كه آفرينش پديده‏ها را مى‏نگرد و در وجود خدا ترديد دارد!»

شاعر می گوید برگ درختان سبز در نظر هوشیار، هر ورقش دفتریست، معرفت کردگار؛ انسان اگر با دیده باز به موجودات اطراف خود و پدیده های عالم نگاه کند، در می یابد که یک وجود و یک قدرتی وجود دارد که به این اشیاء و پدیده ها نظم و توان بخشیده است.

«و در شگفتم از آن كس كه مردگان را مى‏ بيند و مرگ را از ياد برده است»

وقتی ما می بینیم روزانه هزاران نفر در اطراف و اکناف جهان نفسشان قطع شده و از این دنیا رخت برمی بندند آیا فکر این نمی کنیم که این مرگ یک روز هم به سراغ ما خواهد آمد و ما نیز باید طعم آن را بچشیم؟

«و در شگفتم از آن كس كه پيدايش دوباره را انكار مى‏ كند در حالى كه پيدايش آغازين را مى‏ نگرد»

وقتی که بهار می شود درختانی که ماه ها هیچ برگی نداشته اند دوباره سبز می شوند و دانه های زیر زمین که یک دانه کوچکی هستند و هیچ گونه قدرت و اختیاری از خود ندارند سر از زمین بیرون آورده و جوانه زده و تبدیل به درخت یا گیاهی سرسبز می شوند؛ و نوزادانی که روزانه بلکه در هر لحظه، در بیمارستانها و زایشگاههای سراسر جهان متولد می شوند همه این پیدایش ها نشانگر این است که آغازی دوباره نیز وجود دارد.

«و در شگفتم از آن كس كه خانه نابود شدنى، را آباد مى‏ كند امّا جايگاه هميشگى را از ياد برده است‏.»

دنیا محل عبور کردن است و کسی در این دنیا باقی نخواهد ماند بلکه همه انسانها روزی طعمه مرگ قرار خواهند گرفت لذا این خانه و کاشانه ای که ما در این دنیا می سازیم روزی باید آن را رها کرده و به خانه ای نقل مکان و کوچ کنیم که همیشه در آنجا باقی خواهیم ماند؛ لذا باید به فکر آباد کردن آن خانه ابدی باشیم که تا خداوند خدایی می کند در آن خواهیم ماند و به فکر زینت دادن خانه این دنیا که چند صباحی بیشتر در آن نخواهیم ماند، نباشیم.

Share
0